گرچه "عشق تو را دوست می دارد"  علاوه بر غزلای من، تعدادی از ترانه های

        قدیمیم رو  هم شامل می شه، ولی به دلایلی من این کتاب رو تنها به عنوان

          مجموعهء غزلام معرفی می کنم و  باز هم به دلایلی مجموعهء اصلی

         ترانه هام رو  کتابی می دونم که هر وقت خدا بخواد قراره در آینده ای

           نزدیک منتشر کنم... 

             توجه... توجه

            من به پرشین بلاگ رفته ام!

           از این به بعد، ترانه ها و دلنوشته های مرا

           در  عاشقانه های دختر مرداد...بخوانید!

              کتاب من: " عشق تو را دوست می دارد"،

                       که پر از غزلهای عاشقانهء دختر  مرداد است!،

                  امسال، در نمایشگاه کتاب،

                         منتظر  شماست.                             

         سال پیش، این کتاب، به علت سهل انگاری هایی!، آنطور که باید و شاید

             در نمایشگاه کتاب عرضه نشد!!

                                         ***********

            "یکی بود و هیچ کس نبود" نام  مجموعه ای است از عاشقانه ها و  

                دلنوشته های پگاه ارشدی، دخترک سرخ سرزمین شاعرانه ها، 

                که پیشنهاد می کنم حتما کتابش را از انتشارات شانی

                در نمایشگاه کتاب تهیه کنید.  ( شبستان، راهروی ۱۹، غرفهء ۱۹ )

                                         ************

           گفتی :

        با هر شعری که برایم می خوانی

         روحم به آسمان پر می کشد...

         برایت شعری تازه خواندم

          روحت پر کشید

          سجده هایم سر به هوا شدند...

                                                      همین!

                                                                   سید حسین متولیان

            "سجده های سر به هوا"  ( دفتر اول غزل ) 

               مجموعه غزلهای استادانهء سید حسین متولیان  

            نمایشگاه کتاب، شبستان، راهروی ۱۹، غرفهء ۱۹، انتشارات شانی

      ۱۰ فروردین، تولد ترانه سرایی است که همزاد و همنام بهار است...

    ترانه سرایی که صبوری و صداقتش را از معصومیت بهار وام گرفته است...

           با تمام وجود دلم می خواهد او و ترانه هایش را در همان اوجی ببینم

          که لیاقت واقعی اوست، و خودش هم به حق آرزوی آن را دارد...

          پس شما هم به همراه من خالصانه برایش دعا کنید...

          تا او در آینده ای نزدیک نزدیک پاداش صبر بی دریغش را بگیرد...

            بهاره محبی

     تولدت به شکوه تمام ترانه های بهاری و  به زیبایی همهء روزهای بهار...

             مبارک...

             به مناسبت تولد بهاره، روی  ترانه های بهاره  کلیک کنید... 

             به کلبهء بهار خانوم  بروید... به دیدار بهار عاشق...

 

به شکرانهء تولد بهار، غزل عاشقانه ای تقدیمتان می کنم

که عطر ترانه های بهاری دارد :

 

             پادشاه بهار

 

تو شاه شهر بهاری، بیا به خانهء من

بگو شکوفه کند عشق روی شانهء من

 

بگو نسیم ببوسد تمام گلها را

به احترام همین فصل عاشقانهء من

 

حقیقتی ست یگانه تولد پاکت

ظهور حادثه ای!، ای تو ناگهانهء من!

 

 هزار بار مبارک تولدت، زیبا

دلیل رویش باغ پر از جوانهء من

 

صدای چلچله وارت شبیه یک چشمه

همیشه روشن و جاری ست در ترانهء من

 

همیشه عطر بهار است هر تنفس تو

نگاه تو خود نور است ای یگانهء من

 

همیشه تاج شکوفه به روی سر داری

درست مثل درخت حیاط خانهء من

 " پادشاه بهار " غزلی است از مجموعهء منتشر شدهء من در ۱۳۸۶ 

 "عشق تو را دوست می دارد"

 

                      

 

 

 

* دوستانی که داستان کوتاه می نویسند، می توانند با ارسال

داستانهایشانبرای چاپ در " فروزش "، که در پست پایین معرفی

 کرده ام، در بخش  داستان این مجله سهیم باشند*

                     فروزش

                      فصل نامهء سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، و فرهنگی

                       صاحب امتیاز و مدیر مسئول : علی رازانی

                               سردبیر : علی رضا افشاری

                              طرح و اجرای صفحات : محمدهادی صباغ

                      دبیر بخش شعر و ترانه ( چکامه ) : ماندانا مهدوی فر

              فروزش تلاش دارد به هر آن چه که با چیستی و کیستی 

                       ایران و  ایرانی  پیوند دارد، بپردازد.

                  شاعران و ترانه سرایان می توانند

                   شعرها و ترانه های خود را برای چاپ در " چکامه "

               به صندوق پستی مجله : ۳۹۸۷-۱۴۱۵۵

                   یا به صورت کامنت خصوصی به این وبلاگ

                   یا به ایمیل صاحب وبلاگ، شبنم حکیم هاشمی، ارسال کنند.

               * شعر ها با هر فرم و محتوایی می توانند فرستاده شوند.

                   ( البته با رعایت موازین اخلاقی ) 

                    و  ترانه ها، ترجیحاْ، ترانه های ملی و میهنی باشند. * 

      خدایا شکرت به خاطر تمام ترانه های دل انگیزی که

       بعد از تولدشان،همنفس و همتپش با موسیقی دلنشین 

        لذت اوج را حس می کنند...!

     ( چه ترانه های  خوشبخت خودم : این من تا ابد عاشق،

     چه ترانه های خوشبخت دیگر ترانه سرایان حقیقی و هنرمند. )

                  ***********************************

                         غریبهء عاشق

        یه غریبه با نگاهش                 که قشنگ و  دلنوازه

        منو عاشق خودش کرد           این یه حادثه س، یه رازه

        کسی غیر از اون غریبه             این حقیقتو نفهمید

        که شکستن و شکفتن             واسه من اوج نیازه

         کسی جز اون نمی تونه             که از این حادثهء ناب

          بره تا آخر احساس                     قصهء جنون بسازه

          التهاب لمس دستاش                   منو تا ته جنون برد

          اونجا که بوسه به چشماش         واسه من خاطره سازه 

          چقدر حس غریبی                      که منو به گریه انداخت

          منو  عاشقانه پر کرد                  از ترانه های تازه

           از ترانه تا ترانه                            پر شدم از تب ایثار

           پر اون حسی که می خواد           دل ببنده... دل ببازه

          توی این حس شکفته                 عطر اون غریبه پیچید

            این غزلترانه گل کرد                   با غمی که دلنوازه

                            ( چاپ شده در شمارهء ۲۰ " ترانه ماه "، آبان ماه ۱۳۸۶)

                     " غزلترانه " را عاشقانه دوست دارم!

           و این غزلترانهء "غریبه" را... که در من، پر از عطر جریانی سیال

                       از نت و واژه، جوشید و جاری شد!    

               

 

              

         

 

 

              آن روز باران می آمد...!

       وبلاگ دست نوشته های بارانی من

 

( وقتی بوی عطر خیس عشق... در مشام من می پیچد...،

 عاشقانه هایم را برای تو به لطافت باران می نویسم... ! )

                                                از عشق جنون دارم

  از عشق جنون دارم                      این جرأت احساسه

    باید که نگاه تو                             این حالتو بشناسه

 

 از عشق جنون دارم                         این حادثهء درده

چشمای تو، هر لحظه                        آشفته ترم کرده

 

 تقدیر منه چشمات                         افتاده توی فالم

 ای معجزهء هر روز                        تنها به تو می بالم

 

 تنها به تو می بالم                         تنها تو رو می بینم

 هم مایهء اندوهی                           هم باعث تسکینم

 

می دونی و می فهمی                  هر لحظه تو رو دارم...!

من شاعر چشماتم                         از شوق تو می بارم!

 

از شوق تو در خلسه                      مجنونم و شوریده...

 دیوونه شبیه من                            کی بوده و کی دیده؟!

 

             (چاپ شده در شمارهء ۳۰ "ترانه ماه"، دی ماه ۱۳۸۷)

 

       جنون عاشقانه ام را دیوانه وار ترانه کرده ام!، ترانه ای که بی شک

               آهنگی باشکوه لایق آن است!

                                         ***************

             ( دوستان خوبم، عزلی را که در پست زیر نوشته ام بخوانید و

                 دکلمه اش را با صدای خودم در ایران ترانه بشنوید.)

                 غزل هایی که حس سیال و صمیمی ترانه را دارند، برای من

 

  بسیار دلنشین و دل انگیزند!،  مثل غزل "تو را دوست دارم"

  

              که در ۱۳۸۳ نوشته ام، و هنوز و همیشه  عاشقانه

 

    می خوانمش!،  زیرا با ترانگی قلبم عجین است!

 

 

                               تو را دوست دارم

 

 تنها گل همیشه بهار معطرم  

                                                روییده در هوای شکوفای باورم

 

 ای روشنی معجزه، اردیبهشت محض

                                                   اوج وسیع حادثه، رویای آخرم

 

 ای آسمان آبی گسترده تا افق

                                                   اندیشهء مقدس پرواز در سرم

 

من ناگهانه عشق تو را گریه می کنم

                                           آغوش تو پناه من و روح و پیکرم

  

هر لحظه، باوقار قدم می زنی، عزیز

                                   در شهر چشم عاشق و شب گونه و ترم

 

ناگاه من پرنده شدم در هوای تو

                                          ای موج موج خلسهء معراج در پرم

 

خالص ترین حقیقت دنیا... وجود بکر!

                                                تنها گل همیشه بهار معطرم

 

 

 "تو را دوست دارم" غزلی ست  از مجموعهء  منتشر شدهء من

در ۱۳۸۶

 

  " عشق تو را دوست می دارد"         

          

       اگر دل تنهاییتان هوای عاشقانه هایی از جنس ترانه های ناب و آهنگهای ناب

      و صدایی ناب را کرده، به "امون بده"، "ارزش نداره"، "حرمت"، "هر جور راحتی"،

       "خود به خود"، "نیستی ببینی"، "به همین آسونی"، "کنار حوض فیروزه"،

      "بعد از این"،  "آواز"، در  آلبوم "امون بده" با صدای مسعود امامی گوش دهید.

    جناب آقای مسعود امامی :  انسان زلال، مجری محترم کانون ترانه، استاد عزیز،

     هنرمند دوست داشتنی، دوست مهربان... بسیار تبریک می گویم. همیشه سربلند باشید.

    ( حتما یادتون نره این cd رو فقط فقط اورجینال تهیه کنید و از کپی کردن واقعا بپرهیزید! )

                                عطر و بارون و نور

     من از سمت بارونی چشم تو                   

             به اعجاز دریا رسیدم، ببین!

     می خوام پر شم از حس و حالی غریب         

                    بازم گریه کن... گریه کن نازنین

     می خوام تر شم از لمس اشکای تو             

                می خوام تازه شم... عاشقانه ببار

      میام تکیه می دم به دستای تو                       

                   بیا سر روی شونهء من بذار

      ببین نازنین... از دلم تا چشات                   

             پلی بستم از جنس نور و نیاز

      چه بی تابم از این همه عاشقی              

                اگه عاشقی با جنونم بساز!

     منو تا شکوه نوازش ببر                       

            که دستای پاکت پر از مرهمه

     منو تا خود بی نهایت ببر                       

               که دنیا واسه عاشقیمون کمه

     نفسهای من، خسته و بی قرار                   

                           هوای تو لبریز آرامشه

      تو ای علت پاک تسکین من                       

                       تنم ذره ذره پر از خواهشه

      تویی اوج زیبایی و معجزه                         

                 تو تندیسی از عطر و بارون و نور

      می خوام تا همیشه نگاهت کنم              

                      چقد خیسی از عطر و بارون و نور

                            (چاپ شده در شمارهء ۲۳ "ترانه ماه"، اسفند ۱۳۸۶)

          نمی دانم... من گریه می کردم!، یا باران می بارید!، یا عشق تو

          چشمه چشمه جاری بود!، ... وقتی  ترانهء "عطر و بارون و نور" 

             متولد شد!؛

            ترانهء "عطر و بارون و نور"، به شوق تولد یک آهنگ ناب

                شکوه معصومانه اش را  نثار نتهای موسیقی می کند!

       

                   فرشته

                           

            فرشته، اومدی از دور                چطوره حال و احوالت؟     

                       یه کم تن خستهء راهی                غباره رو پر و  بالت  

               

                    

                     فرشته، اومدی از دور                 ببین از شوق تابیدم!

                       می دونستم میای حالا               تو رو من خواب می دیدم!

   

        

 

         چه خوبه اومدی پیشم               تو هستی!... این یه تسکینه!

             چقد آرامشت خوبه                     چقد حرفات شیرینه

 

        

 فرشته، آسمون انگار                   خلاصه س تو دو تا بالت

            تو می گی آخرش یک شب             میان از ماه... دنبالت!

 

           

       میان... می ری... نمی مونی            تو مال آسمونایی

              زمین جای قشنگی نیست              برای تو که زیبایی...!

          

  

   تو می ری... آره، می دونم!              نمی گم که بمون پیشم

           ولی تا لحظهء رفتن                       یه عالم عاشقت می شم

 

   

                             (چاپ شده در شمارهء ۹۷ "اتفاق نو"، نیمهء دوم آذر ۱۳۸۷)

        

         

        سلام... فرشتهء ترانه های من!... شاهزادهء آهنگهای ناب

          به سراغت می آید!

 

    

 

                

 

 

      

 

       

 

                     

                      دعا کن...

  

           دعا کن دوباره ببارن چشام

 

             که آرامش گریه راز منه

 

             نمی خوام دلم از فشار یه بغض

 

             مچاله بشه، بی صدا بشکنه

 

 

             دعا کن سخاوت، تو دستای من

 

              پر از نور و عطر نوازش بشه

 

             دعا کن که روحم تو اوج نیاز

 

             دچار تب و تاب خواهش بشه

 

 

             دعا کن که با هر تپش، قلب من

 

             غم خواستنو تو خودش حس کنه

 

             دعا کن تپشهای معصومشو

 

             پر از عطر گلهای نرگس کنه

 

 

            یه دسته گل نرگس بی قرار

 

            تو دست من و پیش قلب منه

 

           چشام بی قرارن از این حس و حال

 

           دل و روحم از معجزه روشنه

 

          

           یه اعجاز روشن مث اتفاق

 

          که با هر دعای تو سر می رسه

 

           دارم عاشقانه سراغت میام

 

          هدیه م یه دسته گل نرگسه

 

 

                                     (چاپ شده در شمارهء ۱۵ "ترانه ماه"، خرداد ۱۳۸۶ ) 

               دعای عاشقانهء من بوی ترانه می دهد!

 

                ترانهء عاشقانهء من عطر دعا دارد!

 

           دعا ـ ترانهء من، در خلوتش آهنگی همدل و همراز طلب می کند!

 

                                              

                    عشق ابریشمی

 

                 لطیفی تو ای عشق ابریشمی

 

                  پر از نور و آرامش و مرهمی

 

                    چقد عاشقانه به تو محرمم

 

                چقد عاشقانه به من محرمی

 

                نجیبانه با من صمیمی شدی

 

                نجیبانه با تو صمیمی شدم

               منو هدیه دادی به قلب خودت

 

             تو رو هدیه دادم به قلب خودم

 

 

               چه بی پرده دیدم نیاز تو رو

 

               چه بی پرده دیدی نیاز منو

 

                 دلم زود فهمید راز تو رو

 

               دلت زود فهمید راز منو

 

 

               من و تو چقد بی نهایت شدیم

            سخاوت شکوفا شد و جون گرفت

 

              تو از بس لطیف و نوازشگری

 

                تنم از تنت بوی بارون گرفت

 

 

            لطیفی تو ای عشق ابریشمی

 

              پر از نور و آرامش و مرهمی

 

             تو در من شکفتی، تپیدی،...ببین!

 

            تو با من صمیمی، به من محرمی

                 

                 

                    (چاپ شده در شمارهء ۱۰ و ۱۱ "موسیقی قرن ۲۱"، آبان و آذر ۱۳۸۷)

         ترانهء "عشق ابریشمی"...مثل الهام، مثل آرامش،...

          در من متولد شد!

 

        واژه های صمیمی اش در خلسهء نتهای ناب موسیقی

 

           به اوج می رسند!

 

             راستی... من بانوی ابریشم بودم !... وقتی

 

             "عشق ابریشمی"  را می نوشتم!

        

    

 

 

 

  عشق ناب منی ( بیا به شعرم )

 

 

       تو ای بی ریا عشق معصوم من

 

        به شعرم بیا، عشق معصوم من

 

 

        اگه تو نباشی غزل مبهمه

 

         یه چیزی تو حس ترانه کمه

 

 

        صمیمی تر از هر ترانه تویی

 

         پر از واژهء شاعرانه تویی

 

 

         مقدس ترین راز دردم تویی

 

        کسی که براش گریه کردم تویی

 

 

         تو شرقی ترین عشق ناب منی

 

         تو بین همه انتخاب منی

 

 

         تو زیباترین اتفاقی برام

 

         تو آرامش و اشتیاقی برام

 

 

         ولی من برات بی قرارم، ببین...

 

         به بی تو شکستن دچارم، ببین...

 

 

          تو اما نمی بینی حال منو

 

          نمی دونی درد زلال منو

 

 

        نمی دونی که عشق ناب منی

 

          نمی دونی که انتخاب منی

 

                             (چاپ شده در شمارهء ۲۵ "ترانه ماه"، خرداد ۱۳۸۷)

              این مثنوی - ترانه را با تمام خلوص دوست دارم!،

             این ترانه را در خلسه ای از عطر و موسیقی به عشق او نوشته ام!

             و حس می کنم سرنوشتش به یک آهنگ

           دوست داشتنی و  یک صدای ناب گره خورده!

                                 ***   

      (صمیمانه و صادقانه ممنونم از کمک و یاری خالصانهء 

 

     دو دوست بزرگوارم:  زهرا رشیدی و به آیین،

 

     برای آماده سازی این وبلاگ)، که از این لحظه به بعد

 

       کلبهء کوچک زندگی شاعرانهء من است!

 

     با تولد پاییز، شما را تا همیشه به مهمانی ترانه ها و

 

     دلنوشته هایم در این کلبهء کوچک دعوت می کنم!

 

     از این لحظه به بعد با نت و واژه در "شبنم و ترانه"

 

     همنفس و همتپش باشید!

 

     چه دوست داشتنی ست حادثهء پیوند نت و واژه!

 

     مثل همین عاشقانهء من که دکلمه اش را

 

      دارید می شنوید، با صدای خودم و موسیقی و نوازندگی

 

       رفیق و همکار خوبم، امیرحسین خاصی پور (Amirem).

 

 

Design by : Night Skin

نام اثر : غم عشق تو... موسیقی : امیرحسین خاصی پور (Amirem)... کلام : شبنم حکیم هاشمی دکلمه : شبنم حکیم هاشمی

RSS